Nieuwe site!

Onze nieuwste blogs vind je vanaf nu op www.otherweyes.nl/blog.
See you there!

Time to CHANGE

Jullie hebben het vast al gemerkt: het is hier een stuk rustiger dan voorheen. Na bijna drie jaar trouw twee blogs per week produceren, vonden we het tijd voor verandering. Aangezien we alles zelf doen, hebben we de tijd die we voorheen staken in het schrijven van blogs nu ingeruild voor 'innovatie-tijd'. Google hanteert dat principe ook en zij zijn er niet slecht uitgekomen dachten we zo ;-)

Website

Ondertussen hebben we onze website www.otherweyes.nl in een nieuw jasje gestoken en blijven we de website de komende tijd verbeteren. De ruim 200 blogs gaan we updaten en zijn straks op de website makkelijk te vinden per onderwerp. 

Nice free stuff
Daarnaast zijn we bezig met het ontwikkelen van leuke en handige tools op de website. Een eerste voorbeeld zijn de E-cards (zie: www.otherweyes.nl/kaarten). Zelf merkten we dat er weinig leuke e-cards te vinden zijn, dus ontwikkelden we zelf een e-card functie met echte Other[w]eyes kaarten voor op de website. Ook dit is nog volop in ontwikkeling, dus als je ideeën hebt voor een leuke kaart: roept u maar!

Fashion SWAP

Op 2 februari jl. organiseerden we onze eerste Fashion SWAP (oftewel kledingruil). Behalve dat we dit zelf erg leuk vonden om op te zetten, beoordeelden de deelnemers het event met maar liefst een 8.5! Dit was voor ons reden om met mede-organisator Annemiek Bontje te besluiten dit concept uit te breiden. Komend jaar zullen we nog een aantal Fashion Swaps organiseren, dus houd onze website in de gaten!

Boek

Verder werken we aan een boek over Succes&Falen. Een boek dat in ieder geval op papier, maar mogelijk ook als e-book zal verschijnen. In dat boek koppelen we - zoals in alles wat we doen - de wetenschap aan de praktijk. De praktijk vullen we met verhalen van bekende en minder bekende Nederlanders. Tot nu toe hebben we zo'n tien openhartige gesprekken met bijzondere mensen gevoerd en er staan er nog een aantal op de planning. We willen een authentiek mooi boek schrijven dat zich vormt door de gesprekken die we voeren. Van de geïnterviewden maken we ook een foto, zodat het ook een mooi boek wordt om te bekijken. Een uitdagend en mooi proces, waar jullie ongetwijfeld meer over gaan horen!

Mochten jullie zelf een verhaal hebben over succes en falen of iemand kennen die wij echt zouden moeten spreken: laat het ons weten! Stuur een mailtje naar info@otherweyes.nl.

Evaluatie Fashion SWAP

---- Voor de deelnemers ----
Klik hier om mee te doen aan de enquête



Zaterdag 2 februari organiseerden we onze allereerste Fashion SWAP. Benieuwd naar de foto's? Kijk op onze vernieuwde website!

If all else fails, make the heels higher!

Je hebt er misschien nooit bewust over nagedacht, maar onbewust heb je een beeld van iemands lengte. Afgelopen week ontvingen wij deze tweet: “In het echt zijn jullie veel langer dat de digitale versie doet vermoeden”. Beide zijn we 176cm en dragen vaak een hakhoogte van 10cm, dus dat valt wel in de categorie lang. Maar digitaal maken we blijkbaar een kleinere indruk. Niet best, want lengte speelt een belangrijke rol!

Als baby wisten we het al…

In een onderzoek werden baby’s voor een animatie gezet. In het filmpje zagen de baby's een groot en een klein poppetje. Van het filmpje waren twee versies: een waarin het kleine poppetje voor de grote aan de kant gaat en weg rent en een waarin het grote poppetjes voor de kleine aan de kant gaat. De baby’s bleken significant langer te kijken wanneer het grote poppetje voor het kleine poppetje aan de kant ging. Het verschil van 10 seconden bleek echt te verklaren door de lengte van de poppetjes. Blijkbaar vinden baby’s het al vreemd als de grote voor de kleine aan de kant gaat.

Size does matter...

Uit Nederlands onderzoek is gebleken dat in de VS de langste presidentskandidaten significant vaker de verkiezingen wonnen en vaker herkozen werden. De presidenten zijn vaak langer dan het gemiddelde van de mannen van dezelfde leeftijd. In Australië werd ook nog ontdekt dat lange mannen meer salaris krijgen, het verschil is 1,5% per 5cm lengte. Voor een gemiddelde Australische werknemer komt dat neer op 270 euro per jaar. Bij vrouwen was dit effect minder sterk, zij moeten 12 centimeter langer zijn dan collega's om zoveel meer te verdienen. Een verklaring van de onderzoekers is dat lange mensen competenter lijken en meer autoriteit uitstralen, waardoor mensen zo op ze reageren. Door de self-fulfilling prophecy (een ander voorbeeld van dit concept vind je hier) ontwikkelen ze weer meer zelfvertrouwen, waardoor ze weer competenter overkomen.

Dus: If al else fails, make the heels higher!

BONUS: Hoe lang schat jij Anders Breivik?

In april 2012 geleden zat journalist Jeroen Wollaars bij Pauw&Witteman om verslag uit te brengen van het proces van Anders Breivik. Wollaars: “Het eerste wat me opviel was dat hij heel klein was, tenminste kleiner dan ik verwacht had…Van zo iemand verwacht je een fors postuur op de een of andere manier.” Helemaal niet vreemd, waarschijnlijk zouden de meeste mensen schatten dat Anders Breivik een lange man is.

Blijf optimistisch ondanks sneeuw en blue monday!

Het sneeuwt in Nederland en meteen de eerste dag staat er 1000km file. Of het nou wel of geen recordhoogte was, het is veel. Maar ook met de trein was het geen pretje afgelopen week. Gestrand op Arnhem Centraal besluit m’n tijd maar nuttig te besteden en een blog te schrijven over optimisme en pessimisme. Toepasselijk dacht ik zo.

Zo maak je nog eens wat mee?!

Er zijn mensen die zelfs van zoiets frustrerends als stranden op een koud station iets positiefs kunnen maken: optimisten. Ze denken bijvoorbeeld: Je spreekt mensen die je anders nooit zou spreken of Zo maak je nog eens wat mee. De pessimist daarentegen denkt dingen als: Waarom heb ik toch altijd pech? of Nu is mijn avond voorbij en morgen moet ik alweer werken! Momenteel herken ik mezelf meer in die laatste categorie. Dat is niet zo veelbelovend voor mijn levensduur blijkt uit onderzoek...

Optimisten vs pessimisten

De een gaat bij elke tegenslag in een hoekje zitten huilen, terwijl de ander in elk nadeel wel weer een voordeel ziet. Goed nieuws voor de laatste groep: je geniet langer van het o zo leuke leven! Uit onderzoek is namelijk gebleken dat optimisten gemiddeld langer leven dan pessimisten.

De Universiteit Wageningen deed een zogenaamde longitudinale studie, simpelweg een onderzoek op de lange termijn. Zij volgenden 1.000 Arnhemers tussen de 65 en 85 gedurende 13 jaar. De deelnemers werden medisch onderzocht en vulden allerlei vragenlijsten in. Gezien de leeftijd van de deelnemers is het logisch dat gedurende het onderzoek een deel van de deelnemers overleed. De onderzoekers gingen na of ze een verband konden vinden tussen het overlijden en de resultaten uit de verschillende vragenlijsten. En dat bleek er wel degelijk!

Optimisten leven langer!

Er bleek een verschil tussen mannen en vrouwen. Van de optimistische mannen was 65% nog in leven en van de vrouwen 70%. Bij de pessimisten was dit slechts 40% en 50%. Een duidelijk significant verschil, maar hoe kan dat? De onderzoekers waren verbaasd over dit sterke verschil en pluisden alle factoren na: zijn optimisten misschien actiever? Leven ze gezonder? Dit bleek allemaal niet het geval, het enige effect dat sterk overeind bleef was optimistisch of pessimistisch zijn.

Dus lieve mensen, waar we ook stranden vandaag en of het vandaag blue monday is of niet: keep smiling!

Een flowchart voor goede voornemens

We zijn weer massaal aan de goede voornemens. Gezond eten, alcoholloos door het leven gaan, sporten, sparen, meer complimentjes geven. In dingen voornemen zijn we zeer bedreven, in deze goede voornemens uitvoeren wat minder. Waarom? Omdat we oude gewoontes moeten breken. Voor iedereen die wel wat hulp kan gebruiken, een flowchart om gewoontegedrag te doorbreken (klik op de flowchart voor een groter afbeelding). 

Deze flowchart is van Charles Duhigg. Hij schreef ook het boek "The Power of Habit: Why We Do What We Do in Life and Business". Een tip mocht je van die irritante gewoontes af willen komen. Of lees onze blog van twee jaar geleden over hoe je goede voornemens het best kunt formuleren.

Nu is er helemaal geen excuus meer om je leven te beteren ;) Succes!

MVO met andere ogen: Fashion SWAP op 02-02-2013!

MVO oftewel duurzaam ondernemen vinden ook wij heel belangrijk. We reizen zoveel mogelijk met het openbaar vervoer, hebben een fiets bij ons pand staan en gebruiken de printer alleen als het echt noodzakelijk is. Maar we heten niet voor niets Other[w]eyes als we ook niet zouden broeden op een wat innovatievere aanpak. 2013 beginnen we meteen goed: op zaterdag 2 februari organiseren we in ons pand (met groene stroom jaja) een Fashion SWAP!! 

Een wat?

SWAP of SWOP is een hip en duurzaam concept waarbij kleding simpelweg wordt geruild. Het woord SWAP kun je ook wel zien als Prof. Cialdini's principe van wederkerigheid: als iemand je iets geeft, geef je daar iets voor terug. Wij passen dit principe toe bij een doelgroep die daar heel blij van gaat worden (we spreken uit ervaring). We nodigen een heleboel dames uit om hun priemende miskopen en andere ongedragen kledingstukken uit hun kast te halen en mee te nemen. Ter plaatse wordt naar harte lust geruild en gaat eenieder blij naar huis.

Wie: Alle dames die zich aanmelden via Facebook of Email info@otherweyes.nl

Waar: Pand Other[w]eyes aan De Wetstraat 26 in Arnhem (10 minuutjes lopen vanaf het station). 

Hoe laat: Om 19.00 er zijn, we sluiten af om 22.00.

Het SWAP Team zorgt voor een hapje&drankje en een tasje voor al je nieuwe aanwinsten. Het enige dat jij hoeft te doen: eerlijk zijn tegen jezelf en die items uit je kast halen die het daglicht weer verdienen. Denk naast kleding ook aan schoenen & accessoires! Alle seizoenen en maten zijn welkom, zolang de kleding in goede staat en schoon is. Alles wat achterblijft in onze 'Be Your Best' kamer, doneren we aan een goed doel. Meld je meteen aan via deze pagina en stuur een mailtje naar info@otherweyes.nl. En nodig ook je vrienden uit voor dit event!

Wij wensen iedereen een inspirerend 2013!

Goed verhaal en mensen betalen graag meer belasting!

Wil jij meer belasting betalen? Liever niet, gok ik zo. Ook als ik jou vraag of je wat meer belasting wil betalen om de lokale bibliotheek te behouden, is de kans groot dat je antwoord nog steeds een luid en duidelijk NEE is. We staan nu eenmaal niet enorm te springen om (meer) belasting te betalen. Om mensen aan te zetten tot het betalen van meer belasting zal je dus met een goed verhaal moeten komen. In de stad Troy in het Amerikaanse Michigan bedachten ze zo'n goed verhaal.

Framing

Door de Book Burning Party actie van het comité zorgden ze ervoor dat er een ander frame ontstond. In plaats van praten over wel of geen belastingen, werd het gesprek teruggebracht naar de bibliotheek.

Daarbij was een belangrijke toevoeging het verliesframe. Zoals in de introductie van het filmpje werd gezegd was de bibliotheek erg populair en 'awardwinning'. Voor de inwoners was de bibliotheek een vanzelfsprekendheid. Door de Book Burning Party dreigden zij ineens hun vertrouwde bibliotheek kwijt te raken. We hebben een automatische drive om te beschermen wat we hebben. You don't know what you've got... 

De Ratelband: Tsjakka!

We zijn druk bezig met het schrijven van ons boek over Succes en Falen. Een hele reeks aan interviews zitten er inmiddels op. Vorige week was het de beurt aan Emile Ratelband. Je hoort het goed: de meester van positiviteit en uhm, too much van alles. Wat een ervaring was dat!

Zoals hij zelf zei: "Je kunt pas echt een oordeel geven als je bij DE Ratelband in de klas hebt gezeten". Dat hebben we geweten. Van springen op tafels, tot een Mickey Mouse muts. We zagen nogal wat voorbij komen. 

Een ding is zeker: een workshop van Emile Ratelband is niet saai te noemen. Tijdens de workshop was er iemand in het publiek die van haar rookverslaving wilde afkomen. "Ben jij bereid DE prijs te betalen?" werd haar gevraagd. Twijfelend zei ze ja (ondertussen waarschijnlijk denkend: WTF, welke prijs??) en stond ze voor de groep. Ik kan me haast niet anders voorstellen dan dat ze spijt heeft gekregen van haar instemming. Rook werd in haar gezicht geblazen en hete as belande op haar hand, kleding en uiteindelijk in haar mond. Het was naar om aan te moeten zien. 

In het begin van het interview vroegen we Emile hoe hij het vond om zoiets te doen? Ging dat niet over zijn eigen normen en waarden heen? "Nee" klonk het resoluut. "Het doel heiligt alle middelen". Je kunt je voorstellen dat het een interessant interview is geworden. De maker van de Pizzahut hit filmde, Emile huilde en wij stelden stoïcijns onze vragen. Nu rest de vraag: wat als falen niet in je woordenboek voorkomt? We gaan op zoek naar het antwoord.

 

Hoe ontstaan trends?

Twee jaar gelden had niemand kunnen bedenken dat gympen met een ingebouwde sleehak ooit hot zouden zijn (jep, het is echt zo). Toch zijn ze inmiddels al meer dan een jaar niet meer aan te slepen bij de fashion minded. Hoe dat dan?

De idiotie van fashion
Eigenlijk hebben we geen idee. Soms worden producten enorm gewild waarvan niemand het verwacht en soms zie je een trend geleidelijk ontstaan. Wat ‘hot’ wordt en wat ‘not’, is dus moeilijk te zeggen.

Sommige dingen kun je echter zien aankomen. De hype van broeken met een print zag je bij verschillende designers al steeds meer in de collectie verwerkt, totdat het vorig jaar echt een trend werd. Ook bepaalde fashion designers kunnen bijna niks meer fout doen. Met welk thema ze de modellen ook de catwalk opsturen (lees: Isabel Marant met een western look voor deze winter en een Hawai/Elvis look voor aankomende zomer), het wordt een hit. Kijkende naar deze shows leer je dus al snel wat je het komende seizoen staat de wachten. Maar er zijn ook onverwachte trends: een plastic armband met het uiterlijk van iets van de bouwmarkt, clarks, etc.
 
Het wordt steeds mooier
Kortom: trends zijn grillig en niet altijd te verklaren. Toch is het ook met trends zo dat hoe vaker je iets ziet, hoe leuker het wordt. In de psychologie zien we dit fenomeen onder andere voorbij komen bij onderzoeken naar aantrekkelijkheid, waarbij we gezichten aantrekkelijker vinden naarmate we de gezichten meer zien.

Afhankelijk van de sociale omgeving waarin je je beweegt, ga je dus bepaalde kledingstukken meer zien en leuker vinden. Ik ben zo’n beetje fashion blog verslaafd, dus ik zie nogal wat catwalk plaatjes voorbij komen. Dat beïnvloed wat ik mooi vind. En niet alleen ik, maar alle blog lezers. Bepaalde items zijn bij deze groep dan ook trending die bij andere groepen bij lange na geen trends zijn. Zo zie ik bij mijn ouders weer hele andere trends ontstaan (pap, de blouse mag ook uit de broek hoor ;). Wat ‘in de mode’ is, verschilt dus per groep. Maar voor alles geldt: je moet je er prettig invoelen. Uber hip erbij lopen terwijl het van je afspat dat het niet je ding is, dat wordt nooit een trend!

Event: Design for Conversion

Design for Conversion: hoe online je doel te bereiken. Een totaal andere conferentie dan ik gewend was. In plaats van een enorme line-up van sprekers, waren er dit keer drie sprekers die elk een half uur hadden om hun verhaal te doen. En niet de minste: Dan Ariely, Rory Sutherland en Petri Parvinen. Wat gebeurde er in de tussentijd? Een strijd tussen maar liefst 11 teams.

Het begin

Party
Bij binnenkomst begon het al gelijk goed. Een industriële ruimte met een enorme discobal, gedimd licht en harde muziek. Toen wist ik: dit gaat geen saaie dag worden waarbij ik alleen maar op mijn luie reet kan zitten. En dat heb ik geweten... De hele dag heb ik gestaan (behalve de half uurtjes dat de sprekers de vloer namen) en dat op hakken van minimaal 10cm. But it was worth it!

Rory: abandon the rules

Rory Sutherland was de eerste spreker. Een Engelsman met geweldig accent. Zijn punt: niet alles werkt op een voorspelbare manier en niet alles kan bereikt worden met het volgen van regels. "The most stupid thing you can do is treat clouds as clocks". Mensen zijn complex; als je het gedrag van mensen wil versimpelen zodat je het kan begrijpen ga je nooit je doel bereiken. "Objectivity doesn't necessarily translate to human happiness". Regels zijn nodig, maar wil je echt tot nieuwe inzichten komen dan moet je leren deze regels ook los te kunnen laten. "Innovation often proceeds not from an idea but from the abandonment of an assumption or a convention".

Links host of the day, Rechts Rory
 
Petri: online is niet hetzelfde als offline
Petri Parvinen volgde. Een man met staartje en hippe bril, perfect sprekend Engels terwijl hij uit Helsinki komt. Hij laat zien dat offline regels niet perse hetzelfde werken als online regels. Moet je offline een net pak aan als je iets verkoopt, online werkt een iets shabby uiterlijk met net iets te veel in de webcam zitten beter (doet ons aan onze moeders denken die ook altijd ietwat klungelig te veel naar voren leunen als ze eindelijk eens skypen). "Every strategy should boil down in value created engagement." Aldus @iskandr die hem quote op twitter. En het meeste belangrijke punt dat hij maakte: een goed idee is niet alleen een verzameling van technieken en regels.

Dan: our future selves are perfect

Tenslotte volgde Dan Ariely. Hij legde uit dat wij in de toekomst perfect zijn, maar dat we in het heden lang niet altijd de beste keuze maken. "Our future selves are perfect". Nadeel is dat we natuurlijk nooit in de toekomst leven maar altijd in het nu en dat we continu blootstaan aan verleidingen. Hoe zorg je ervoor dat we in het nu toch de meest verstandige keus maken? Dan Ariely zocht de oplossing voor een persoonlijk probleem door iets onplezierigs te koppelen aan iets plezierigs. Dan had injecties nodig om te voorkomen dat hij in de toekomst Hepetities C zou krijgen door een verkeerde bloedtransfusie. Wanneer hij nu drie keer in de week zichzelf injecteerde was er een kans om dat te voorkomen. Het probleem: hij werd zwak, ziek en misselijk van die dingen. Zijn oplossing: 's ochtends naar de videotheek een lading films inslaan, 's avonds de injecties nemen en op play drukken.

Teamwork

Naast de inspirerende sprekers, was zeker de samenwerking met het team een perfecte aanvulling. Doordat je nu in teams van 9 mensen met 2 teamcaptains (Mischa Coster en Bas Wit, team 4 rocked!) samen een oplossing voor een case moest bedenken, leerde je op een heel ander niveau nieuwe mensen kennen. Niks achterover leunen en oppervlakkige netwerk gesprekjes.  

Links the winning team, rechts onze brainstorm

Grootste leerpunt wat ik uit deze dag heb gehaald? Het gaat niet om cijfertjes alleen (ook wel measurbation genoemd op de conferentie) en ook niet om een opsomming van technieken. Vooral goed kijken naar het doelgedrag dat je voor ogen hebt en houdt er rekening mee dat wij mensen niet logisch redeneren; don't mistake clouds for clocks.

Zelfoverschatting en stoer doen op het spoor...

Leuk joh, stoer doen bij het spoor! Laatst was er weer een jongen die 'even leuk' op de rails ging staan en verrast werd door een trein. Hij had nog geluk dat hij alleen werd geraakt door het opstapje aan de zijkant van de trein en het verder overleefde. Echt heel stoer, vind je ook niet? 

Maar het kan nog stoerder...
Hieronder een filmpje uit Canada van nog zo'n stoere jongen die op het spoor ligt, terwijl er een goederentrein óver hem heen dendert. Een andere jongen (vriend?) filmt de benarde situatie. Vooral bij de 2 minuten durfde ik bijna niet meer te kijken...

Wil je blijven leven?

Op de site van ProRail valt te lezen dat het bedrijf vanalles uit de kast haalt om te voorkomen dat mensen in de buurt van het spoor komen: van kunststof struikelmatten bij mogelijke ingangen tot campagnes op scholen. Naast het gevaar leidt het (weet ik uit ervaring) ook heel vaak tot irritante vertragingen, maar liefst 10% van de vertragingen wordt veroorzaakt door 'onveilig handelen van derden'. 

Zelfoverschatting
Het lastige aan dit gedrag is echter dat mensen zichzelf overschatten "Als er een trein komt, ben ik wel op tijd weg". Op de een of andere manier hebben we het idee dat anderen een grotere kans hebben dat het mis gaat dan wij zelf. We noemen dit onrealistisch optimisme. In onderzoeken geven mensen bijvoorbeeld aan dat ze denken dat de kans groter is dat anderen ontslagen worden of betrokken raken bij een verkeersongeval dan zij zelf. Natuurlijk is het fijn dat we dat idee hebben, hierdoor voelen we ons beter over onszelf dan wanneer we ons voortdurend bewust zouden zijn van alle risico's. Maar daarbij denken we ook nog dat wij het ook allemaal zelf in de hand hebben. Bij een risicovolle oversteek van een overgang, weet je van jezelf dat je goed om je heen kijkt. Als het bij een ander mis gaat, zal die wel niet goed gekeken hebben? Dat we echter niet kunnen inschatten hoe ongelooflijk hard zo'n trein gaat, beseffen we dan even niet.

Pubers

De meeste volwassenen beseffen zich maar al te goed hoe gevaarlijk de trein is en zullen minder risico nemen (hoewel dit plaatje van de site van ProRail anders doet vermoeden). Een belangrijke risicogroep de stoere jongens, zoals hierboven te zien. Hoe komt dat? Uit breinonderzoek blijkt dat het hersengebied (prefrontale cortex) tot de leeftijd van ongeveer 20 jaar nog in ontwikkeling is. De PFC is onder andere verantwoordelijk voor de impulsieve controle en daarbij zorgt de verandering van de hormoonhuishouding er vooral bij de jongens voor dat ze meer risico's opzoeken. Met die informatie is de jongen onder de goederentrein niet zomaar (niet) stoer, maar kunnen er misschien niet genoeg objecten als kunststof struikelmatten zijn om ze tegen zichzelf te beschermen.

Om met een positieve noot af te sluiten hier een filmpje van de Australische metro die 25 Dumb ways to die laat zien, met aan het eind de boodschap: Be safe around trains. Tot echte gedragsverandering zal dit niet leiden, maar melig is het wel!

Als ratten in de val bij de Ikea...

Dit weekend is het weer zover: we moeten naar Ikea. Moeten inderdaad. Ik weet niet hoe Ikea het doet, maar ze hebben net die ene kandelaar precies het design heeft waar ik naar op zoek was, of dan wil ik weer in de stijl blijven van de fotolijsten die er al hangen. Hoe dan ook: zolang je nog bezig bent met het inrichten van je huis, is Ikea een must. 

Het begin

De eerste keren dat ik naar Ikea ging, vond ik geweldig. Ik kon er rustig uren rondlopen en mijn hele studentenkamer vullen zonder meteen blut te zijn. Maar op een gegeven moment komt daar een huis, een echt huis met trappen enzo. Dat huis moet aangepakt worden, likje verf (of in mijn geval: liters verf en uren schuren…), een nieuwe keuken, etc. Tussendoor moeten er nog wat nieuwe dingen aangeschaft worden: een bed, fotolijsten, opbergbakken, kaarsen, dekbedovertrek, kussenslopen, vazen. You name it. Inmiddels begon ik me aardig thuis te voelen in Ikea. En niet op een positieve manier: zodra ik binnenstapte wilde ik er altijd zo snel mogelijk weer weg zijn. Maar dat lukt niet zomaar. Nee, als een idioot liep ik door de drukte mijn weg te vinden naar net dat ene product en ondertussen propte ik mijn kar vol met producten die eigenlijk niet op mijn lijstje stonden. 

De manipulatie van Ikea 

Hoe zit dat? Volgens Alan Penn zijn drie ruimtelijke factoren van invloed op de omzet van winkels: overzichtelijkheid, bereikbaarheid en de grootte van het zichtbare gebied. Als je bijvoorbeeld het zichtbare gebied kleiner maakt door lagere plafonds inhiberen mensen hun koopgedrag. Ikea doet dit slim: de ruimtes waar je doorheen loopt voelen niet klein aan, wat ze echter wel veranderd hebben is de overzichtelijkheid en bereikbaarheid. Als je naar een Ikea plattegrond van bovenaf kijkt, lijkt het een soort doolhof. Je kunt niet afleiden uit de omgeving waar je bent en hoe je moet lopen om bij het gewenste product te komen. Je hebt geen keus: je moet het pad volgen dat  Ikea voor je uitlegt. En dit is precies waarom klanten zo ontzettend veel impulsaankopen doen (60% is een impulsaankoop!): omdat je weet dat het een heel gedoe is om terug te lopen, stop je het toch maar in je karretje. Erg herkenbaar moet ik zeggen! Mijn nieuwe truc is om de twijfel producten wel in mijn karretje te stoppen, maar voordat ik het magazijn in loop nog eens kritisch te kijken en heel asociaal de producten die ik niet wil op een mooi plekje neer te leggen. Meestal ergens bij de vazen.

Cognitieve uitputting

Inmiddels ben ik al zo vaak bij Ikea geweest dat ik de showroom oversla en meteen naar beneden ga met de trap. Toch ben ik altijd uitgeput als ik eindelijk heb afgerekend. Al ben ik er maar een uurtje geweest (jep, een uur is weinig, gemiddelde shoptijd bij Ikea blijkt drie uur te zijn met uitschieters van acht uur!). Maar dan is het nog niet voorbij. O nee, dan komen de hotdogs. "1€ is geen geld toch? En ondertussen heb ik eigenlijk ook wel honger. Ach ja, ik heb het verdiend ik neem er gewoon eentje.". Zo eindigt het altijd als ik bij  Ikea ben. Herkenbaar? Doordat de routes bij Ikea niet overzichtelijk en bereikbaar zijn, raken wij cognitief uitgeput. En wanneer wij cognitief uitgeput zijn, neemt het impulsieve systeem de overhand. Dit is niet perse verkeerd (vluchten wanneer je een leeuw ziet is ook impulsief), maar in het geval van de Ikea is het ook niet perse positief te noemen. Ondanks dat alles zo ontzettend goedkoop is, moet ik bij de kassa toch altijd verdacht veel afrekenen...

Other[w]eyes op radio1: effect regeerakkoord op koopgedrag

Gisteren belde Radio1 of we ons licht wilden laten schijnen op de vraag of het regeerakkoord direct effect op het gedrag van mensen zou hebben. Met spoed vertrokken we naar Hilversum om daar bij het programma Dit is de dag onder leiding van Tijs van de Brink aan te schuiven. 

Hieronder vind je het fragment van de uitzending:

Gamification

Een paar blogs terug lieten we een filmpje zien van een automaat die gratis een pakje eten weggaf. Men moest er alleen iets voor doen: 5000x een knop indrukken of en plein public dansen. Vreemd genoeg waren er zat mensen die hier voor in waren. Sterker nog: de automaat werd een publiekstrekker. Hoe dat dan?

Spelelementen

Ik heb een paar weken terug een Amerikaanse cursus gamification afgerond. Gamification betekent dat je spelelementen toevoegt aan een non-game situatie. Zo is er bijvoorbeeld een app die zombie run heet. Deze app stimuleert je te gaan hardlopen door er een spel van te maken. Het doel: hardlopen om zombies te ontvluchten en ondertussen punten te verdienen. Klinkt absurd? Maar ook geniaal toch! Je kunt niet meer zeggen dat hardlopen saai is.

Er zijn een aantal spelelementen die je kunt inzetten om situaties meer op een spel te laten lijken: puntsystemen, leaderboards, beloningen, avatars, etc. Vooral op het internet zien we gamification steeds meer toegepast (zie bijvoorbeeld foursquare waar je badges kan halen). Maar het gebruik van spelelementen betekent nog niet dat je gamification op de juiste manier inzet. 

Fun

Wat vooral van belang is en niet onderschat moet worden is het aspect van 'fun'. Een activiteit moet ook leuk zijn om te doen. Daarbij bestaat er easy fun zoals een verrassingselement, maar ook hard fun zoals het oplossen van een puzzel.

Terug naar het filmpje: op die knop drukken is niet heel leuk natuurlijk, maar alles eromheen wel. Het is een vreemd apparaat, je weet niet helemaal wat je te wachten staat en het publiek eromheen zorgt voor sfeer. Alles bij elkaar is het fun.

Eigenlijk zijn wij mensen maar simpele zielen en doen we nog de meest stomme taken zolang het fun is ;)