dinsdag 14 juni 2011

Waarom bellen achter het stuur zo gevaarlijk is!

Stap jij achter het stuur als je gedronken hebt? En bellen, doe je dat handheld of handsfree? Volgens de wet is het “vasthouden van een mobiele telefoon tijdens het rijden” niet toegestaan. Maar wat blijkt? Handsfree bellen is net zo gevaarlijk!

De allerslechtste chauffeur van Nederland
BNN heeft een nieuw televisieprogramma, waarin ze slechte bestuurders verschillende opdrachten laten doen (inparkeren, parcours afleggen ed.). Deze mensen hebben allemaal het roze papiertje behaald, maar van die vaardigheden is weinig over. Een van de opdrachten vorige week was op een recht stuk weg een boodschappenlijstje smsen.



Het is dramatisch te zien dat sommigen hun ogen alleen nog op hun telefoon gericht hebben en bijna een minuut niet meer op de weg kijken en geen van de objecten langs de weg opmerkten. Om het nog maar niet te hebben over de reactie bij paniek… Nu zijn deze kandidaten natuurlijk extreme voorbeelden, ze dingen niet voor niets mee voor de titel tot allerslechtste chauffeur van Nederland, maar hoe zit het met ons?

Kan jij bellen, terwijl je auto rijdt?
Rijden met een borrel op vinden de meeste van ons niet kunnen. Maar wist je dat je rijvaardigheid tijdens het bellen net zo verslechterd als wanneer je teveel gedronken hebt? Uit onderzoek blijkt dat maar liefst 97.5% van de mensen slechter stuurt als ze handsfree mobiel bellen. Bestuurders die mobiel bellen, reageren trager en zijn zich minder bewust van hun omgeving. Een tragere reactie op een onverwachte situatie kan het verschil uitmaken tussen langs of tegen een voetganger aanrijden. Om die reden heeft de wetgever ervoor gekozen om handheld bellen te verbieden, je zou dus zeggen dat het handsfree bellen dé oplossing is… De overtuiging dat handsfree bellen wel veilig is, is gebaseerd op de overtuiging dat als we maar kijken we dingen ook zien. Maar bij het filmpje met de gorilla (zie blog 7 juni) hebben we gemerkt dat zelfs als we recht naar iets kijken, het kan zijn dat we dingen niet opmerken. Dit heeft te maken met het feit dat onze cognitieve capaciteit beperkt is; we moeten onze aandacht verdelen. Het vasthouden van de telefoon op zich is niet de activiteit die de meeste capaciteit vergt. Ervaren bestuurders hebben het stuur vaak niet eens met twee handen vast en deze handeling gaat vrij automatisch (vraagt weinig capaciteit). Het is vooral de focus op het gesprek dat veel vraagt van onze capaciteit.

Handsfree of handheld
Het effect van bellen werd onderzocht met een soortgelijk filmpje als het filmpje met de gorilla, maar dit keer was het een rood kruis dat dwars door het scherm stuiterde. In de normale conditie merkte ongeveer 30% van de mensen het kruis niet op. In de andere conditie kregen de deelnemers de opdracht om mobiel te bellen, terwijl ze het filmpje bekeken. De resultaten zijn duidelijk: maar liefst 90% van de mensen die telefoneerden zag het kruis niet. Bellen verdrievoudigd de kans dat mensen een onverwacht object – in de praktijk bijvoorbeeld een voetganger - niet opmerken! Het wrange van het verbod op handheld bellen, is dat mensen mogelijk nog meer denken dat het wel veilig is wanneer ze handsfree bellen, waardoor ze onterecht de illusie hebben dat ze alles opmerken. Ik bedenk me in ieder geval wel een paar keer voordat ik weer ga bellen in de auto... Jij?

vrijdag 10 juni 2011

Uitleg bij het filmpje: waarom zagen we het niet?

Gisteren hebben een heleboel mensen het filmpje op onze blog bekeken. Grote kans dat de meeste van jullie niet alle veranderingen hebben opgemerkt. Dit fenomeen bespreken wij regelmatig in workshops. Daarbij maken we vaak gebruik van dit soort filmpjes. Deze was ook nieuw voor mij, dus ik keek wel even op m’n neus toen bleek dat ik het niet allemaal gezien had. Waren we dan allemaal niet wakker of hadden we echt zo’n lunch dip? Of is er iets anders aan de hand?

Ons brein
Ons brein beschikt over  beperkte bewuste capaciteit. We noemen dit cognitieve capaciteit, simpel gezegd de kracht om te denken, te doen en ervaren. Deze capaciteit is niet onuitputtelijk. Er zijn schattingen dat maar liefst 95% van de processen in ons brein onbewust plaatsvindt. Je kent het vast wel, als je moe bent of honger hebt, ben je minder scherp. Omdat de cognitieve capaciteit beperkt is, gaat ons brein daar efficiënt mee om en besteedt de volle aandacht aan datgene wat op dat moment het meest relevant is. Wat is nu de link met het filmpje?

Filmpje
In het filmpje kregen we de opdracht om het aantal keer overgooien te tellen, dus onze aandacht was daarop gefocust. Dat was op zich al lastig genoeg, want we moesten de drie spelers met het witte shirt volgen terwijl er tegelijkertijd drie spelers met zwarte shirts eenzelfde kleur bal overgooiden. Belangrijk is dat je op dat moment ook niet verwacht dat er iets anders is waar je aandacht aan moet besteden. Een aantal van jullie heeft misschien wel het eerdere filmpje van deze onderzoekers gezien. Dat filmpje had eigenlijk dezelfde setting, maar daar was het enige onverwachte de gorilla. Die overigens door de helft van de kijkers niet gezien werd! Mensen die dat filmpje al kenden, waaronder ik zelf, verwachtten mogelijk al dat er een gorilla door het beeld zou lopen en waren daar alert op. Doordat het voor ons brein lastig is om de volle aandacht op twee dingen tegelijk te focussen kan het zijn dat je de gorilla wel zag, maar daardoor een aantal keren overgooien miste (dat was bij mij tenminste het geval).

Maar dat was nog niet alles!
De onderzoekers gingen nog een stapje verder. Naast de gorilla bleken ze ook de kleur van de achtergrond te veranderen en lieten ze een speler van het zwarte team uit het spel stappen. Je hebt je aandacht gericht op het team met de witte shirts, het overgooien en voor sommigen ook nog op de gorilla. Je verwacht verder geen rare dingen, dus je neemt ze ook niet waar. Bij het terugspoelen zie je het allemaal duidelijk gebeuren. Blijkbaar nemen we onbewust aan dat we altijd alles zien en dat wat we zien ook klopt. Maar wat we niet verwachten, zien we dus niet!

Een wijze les zo aan het einde van deze week. Je hebt zelf ervaren wat het effect is van die beperkte bewuste capaciteit op wat je ziet. Volgende week gaan we verder in op dit onderwerp en situaties in de praktijk waar het nuttig kan zijn om deze kennis in te zetten.

dinsdag 7 juni 2011

Effect van rood en blauw op jouw gedrag!


Een tijdje geleden nodigden we je uit om deel te nemen aan ons online onderzoek. Velen van jullie hebben hieraan meegedaan, waarvoor hartelijk dank! Tijdens het onderzoek is het van belang de werkelijke onderzoeksvraag geheim te houden, maar de analyse van de resultaten is afgerond, dus vanaf nu kan het wel: we vonden een interessant effect van kleur op (jouw) gedrag! 

Effect rood en blauw
Eerder bespraken we al het effect van kleur, dat ons gedrag beinvloedt door de sterke associaties die in ons brein zijn ontstaan. De kleuren rood en blauw worden in eerder onderzoek in verband gebracht met het zogenaamde approach-avoidance mechanisme. Van de (in het Nederlands vertaalde) toenaderende of vermijdende houding weten we dat het van invloed is op het gedrag dat mensen vertonen. Zo blijken mensen met een toenaderende houding (je kan iets verkrijgen) meer risico te nemen en meer naar het grote geheel te kijken. Bij een vermijdende houding (je kan iets verliezen) zijn mensen een stuk voorzichtiger en wordt goed gekeken naar details. Volgens het onderzoek roept de kleur blauw een toenaderende houding op en rood een vermijdende houding op. Dit heeft als gevolg dat mensen bij de kleur rood accurater zijn en bij de kleur blauw juist meer fouten maken. Dat wilden wij wel eens zien...

Ook jouw gedrag is beïnvloed door kleur! 
De deelnemers werden at random aan de condities toebedeeld, zoals dat in wetenschappelijk onderzoek zo mooi heet. De deelnemers onder jullie die zich een zoek-de-verschillen-taak herinneren deden mee aan het onderzoek over het effect van kleur. In deze taak kregen de deelnemers twee foto’s te zien van een woonkamer, waar veertien verschillen te vinden waren. We maakten daarbij twee versies van deze taak: de ene met een rode achtergrond en de andere een blauwe. Waarschijnlijk is dit je niet eens opgevallen, maar het heeft wel het gedrag van de deelnemers (van jou?) beïnvloed! We vonden namelijk een significant* verschil tussen de resultaten bij de rode achtergrond en de blauwe achtergrond. Deelnemers in de groep met de rode achtergrond vonden maar liefst 1.5 keer zoveel verschillen dan de groep met de blauwe achtergrond. Interessant daarbij is dat beide groepen even lang naar de afbeelding keken: bijna 2 minuten. Dus ondanks dat de groep met de rode achtergrond net zoveel tijd besteedde aan het bestuderen van de afbeelding, vonden ze meer verschillen! 

Invloed op kleurkeuze in de praktijk 
De deelnemers hebben tijdens de taak niet opgemerkt dat de achtergrond blauw of rood was. Toch zie je hier duidelijk dat de kleur effect heeft op de accuraatheid. Deze kennis over kleuren is nuttig op allerlei gebieden: denk aan voorlichtingsmateriaal, computerprogramma’s, maar ook aan de kleding die je zelf draagt of het papier waarop je schrijft. Als het belangrijk is dat mensen een formulier correct invullen kies je juist voor een rode kleur, zoals bij het invullen van het stemformulier (rood potlood). Maar als je wil dat mensen een toenaderende houding hebben, bijvoorbeeld bij een winkelmandje of je logo, dan is de kleur blauw een slimme keuze. De Other[w]eyes oogjes hebben niet voor niets zulke leuke blauwe kijkers ;-)

* Significant betekent dat uit een statistische toets blijkt dat het effect naar alle waarschijnlijkheid niet op toeval is gebaseerd en dus echt veroorzaakt is door de manipulatie, in dit geval de achtergrondkleur.