Vloek niet, gvd!

De bond tegen het vloeken zal bij de meeste mensen niet top-of-mind zijn (of misschien dat er nu zelfs grote vraagtekens boven je hoofd verschijnen), toch is de kans groot dat we een keer een poster van deze bond hebben gezien. Zo fietste ik een tijdje terug langs een enorm billboard met daarop onderstaande poster.

We snappen het niet
Nu lijkt de poster in eerste instantie prima; niets raars aan te zien. Toch blijkt uit psychologisch onderzoek dat deze poster zijn doel, namelijk het verminderen van vloeken, niet behaalt. De oorzaak: de boodschap op de poster is te ingewikkeld. Zo heb ik als een complete idioot heel lang nagedacht over de twee woorden: vallen en breken. Ik mag dan blond wezen, maar deze keer heeft het niks met mijn haarkleur te maken (althans, dat hoop ik...). De boodschap op de poster is gewoonweg te ingewikkeld om het gewenste effect te bereiken. Sterker nog: ik denk zelfs dat de poster het tegenovergestelde effect kan bereiken omdat we onze omgeving vooral op een onbewust niveau verwerken.

Ons zeer alerte onbewuste
Neem bijvoorbeeld een druk feest. Je hebt net een leuk gesprekje aangeknoopt en concentreert je volledig op wat die ander zegt. Ondertussen worden alle andere gesprekken om je heen gereduceerd tot achtergrondgeluid. Totdat iemand ineens je naam noemt. Hoe interessant je gesprekspartner ook is, je aandacht zal getrokken worden naar dat andere gesprek. Op een bewust niveau kon je dit gesprek eerder niet volgen -het was achtergrondlawaai- maar je onbewuste was ondertussen wel aan het opletten. Dit noemen we ook wel het cocktail party effect.

Hartstikke handig natuurlijk zo’n alert onbewuste, nu kunnen we lekker achteroverleunen totdat er iets relevants voorbij komt! Maar helaas: ons onbewuste is toch niet zo superieur. Het kan bijvoorbeeld niet omgaan met complexe zaken zoals ontkenningen. Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat ons onbewuste ‘geen bom’ reduceert tot ‘bom’.

Het tegenovergestelde effect
Je raadt het al: wanneer er op een poster van de bond tegen het vloeken ‘vloek niet’ staat, pakt ons onbewuste enkel het woord ‘vloek’ eruit. Niet zo handig aangezien de bond ons op deze manier primed met het woord ‘vloeken’. Door deze priming wordt dit woord cognitief actief gemaakt, tezamen met alle andere (waarschijnlijk niet al te beste) associaties die we met dit woord hebben. Kortom: de bond tegen het vloeken zorgt er juist voor dat de kans dat we gaan vloeken groter is in plaats van kleiner. De ironie!

Nieuwe folder Other[w]eyes!

We hebben al een folder gepost waarin onze workshops beschreven staan (klik hier). Maar uiteraard mag een info folder over de service van Other[w]eyes niet ontbreken!

Open publication - Free publishing - More psychologie

Een verklaring voor de wachttijd in het ziekenhuis

Laatst was ik ter ondersteuning met mijn tante mee naar het ziekenhuis. We hadden een afspraak bij route 380. Dat is geen highway in de VS, maar een route in het UMC St Radboud, die leidt naar de spataderpoli. Toen mijn tante en ik bij de wachtruimte aankwamen, leek het net of we in een bejaardencentrum terecht waren gekomen. Er zaten welgeteld 22 bejaarde heren en dames in de wachtkamer. Daar is natuurlijk niets mis mee, maar mijn tante was al niet blij met haar kwaal en toen ze daar binnenstapte voelde ze zich ook nog eens twee keer zo oud.

Priming
Het ging allemaal erg langzaam op de poli. Wanneer een arts zijn patiënt kwam halen, stond deze heel voorzichtig op, greep de rollator en liep dan stapje voor stapje mee naar de kamer van de dokter. “Ken je dat experiment met die bejaarden?" vroeg ik mijn tante. Het experiment gaat over priming. Priming betekent dat iets in je omgeving een bepaald concept in je brein activeert. De activatie van dat concept heeft vervolgens effect op je emotie, cognitie en gedrag. Er worden voortdurend concepten geactiveerd die ons gedrag beïnvloeden, zonder dat we ons daarvan bewust zijn. Waar krijg je zin in bij de geur van verse koffie? Juist, koffie.

Experiment met bejaarden
Bij het experiment met de bejaarden deden studenten mee aan een taak in het onderzoekslab. In de taak kregen ze verschillende foto’s te zien. Bij de ene groep waren dat foto’s van mensen van middelbare leeftijd en bij de andere groep foto’s van bejaarden. Zoals vaak bij experimenten ging het de onderzoekers niet om de taak. Het ging om het concept dat de foto’s zouden activeren. De verwachting was dat het zien van bejaarden het concept “langzaam” zou activeren. Na afloop van het experiment werd namelijk gemeten hoeveel minuten het de deelnemers kostte naar de uitgang van het lab te lopen. Wat bleek nu? Deelnemers die foto’s van bejaarden hadden gezien liepen langzamer naar de uitgang, dan de controle groep!

Wachttijd op de poli
Dus alleen al door het zien van foto’s  van bejaarden, gaan mensen langzamer lopen. Wat zou het effect zijn van tientallen bejaarden op de medewerkers op een poli?  Zou de arts langzamer lopen en de assistente langzamer typen? Mogelijk gaat er veel tijd verloren, doordat het (loop)tempo op de poli vertraagd is. Wat kunnen we doen om te zorgen dat deze vertraging opgeheven wordt? Kijk, dat zijn nu onderwerpen waar wij onderzoek naar kunnen doen. Op mijn tante en mij heeft het waarschijnlijk weinig effect gehad, want wij wisten niet hoe snel we daar weg moesten zijn.  

And the nominees are...

Hoe kunnen managers gebruik maken van kennis over gedragsbeïnvloeding?

Dit was de grote vraag die de organisatie van het Management café in Den Haag ons stelde. Gisteren namen ongeveer 70 managers van Belastingkantoor Haaglanden deel aan onze workshop Met Andere Ogen: Willen, durven en geloven. In deze workshop gaan we in op weerstanden en hoe je daar effectief op inspeelt. * In de workshop beloofden we de deelnemers een blog te schrijven over een onderdeel dat we niet plenair hebben besproken. Bij deze dus!

Mobiliteit bij de Belastingdienst
Tijdens de workshop hebben we de deelnemers op verschillende manieren aan het werk gezet. Het is tenslotte een ‘work’ shop. De opdracht die we in deze blog bespreken, heeft te maken met mobiliteit: een hot item binnen de Belastingdienst. Zesduizend medewerkers kregen vorig jaar een brief met het vriendelijke verzoek ogen en oren op te houden voor een andere baan binnen of buiten de dienst. Dat is nogal wat…

Hoe krijg je mensen in beweging?
In de wandelgangen merkten wij dat medewerkers niet echt in beweging kwamen. Velen dachten dat het wel over zou waaien of zo’n vaart niet zou lopen. Een van de weerstanden die hier een rol speelt, heet: inertia. Iemand met inertia is het niet perse oneens met je, diegene kan het zelfs helemaal met je eens zijn, maar het probleem is dat diegene niet in beweging komt. Als medewerkers ja zeggen, maar blijven zitten waar ze zitten, heeft de Belastingdienst natuurlijk wel een serieus probleem.

Een van de technieken om inertia weg te nemen, is gebruik maken van sociale bewijskracht (zie de blog van 4 oktober). Het principe betekent dat we naar anderen kijken in onzekere situaties. De brief over mobiliteit leidt tot een onzekere situatie voor medewerkers. Je kunt dus verwachten dat mensen naar elkaar kijken om te zien wat het juiste gedrag is. En wat zagen wij tot onze grote verbazing? Artikelen over mobiliteit hebben koppen die een negatieve sociale bewijskracht tonen, bijvoorbeeld: de mobiliteit komt moeilijk op gang. Ai!

Creatieve koppen
Dat kan veel beter! Om die reden hebben we de deelnemers van de workshop uitgedaagd creatieve krantenkoppen te bedenken voor een artikel over mobiliteit. Daarbij was het de bedoeling dat de krantenkop ervoor zorgt dat medewerkers wel in beweging komen. Tijdens de oefening zelf zagen we trouwens ook het effect van sociale bewijskracht. Toen we mensen vroegen naar voren te komen, bleef het even stil. Mensen keken elkaar een tijdje aan. Pas toen een paar mensen het voortouw namen, volgde de rest ook. In totaal hebben we 13 krantenkoppen verzameld.

And the nominees are… *tromgeroffel*
Uiteraard in willekeurige volgorde:

• Nooit gedacht dat het zo leuk kon zijn!
• Neem een voorbeeld aan Will, doe wat je wil!
• Wat heeft deze mensen bewogen?
• Medewerkers van hoog tot laag, grijpen hun kans!
• Al 50 ex collega’s nog blijer in een nieuwe baan.

Stel dat jij een medewerker bent bij de Belastingdienst…
Welke krantenkop zou jou dan het meeste aanspreken? Je stemt gemakkelijk door meteen een mailtje te sturen naar info@otherweyes.nl met daarin jouw voorkeur. Aan de genomineerden de vraag je naam en bijbehorende krantenkop te mailen naar hetzelfde adres. Eind oktober sluiten we de stemming en maken we de winnaar bekend op deze plaats!

*Ook interesse in een workshop bij jouw bedrijf? Stuur een mailtje naar info@otherweyes.nl en we sturen je vrijblijvend meer informatie.