Posts tonen met het label zelfvertrouwen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zelfvertrouwen. Alle posts tonen

maandag 24 september 2012

I'm the best (or am I?)

Soms heb je weleens van die dagen dat het allemaal niet wil lukken, een dag met vierkante wielen. Bij de eerste aanblik van jezelf ‘s ochtends in de spiegel zakt de moed je al in de schoenen, de treinconducteur vraagt snauwend om je kaartje en tijdens die ene belangrijke vergadering lijkt niemand naar je te luisteren. Kortom: je kunt niet wachten totdat de dag eindelijk voorbij is. Morgen weer een kans.

Waarom?
Toch vreemd dat er weleens van die dagen zijn. Is het voorbestemd dat het een klote dag is, of is het gewoon je eigen schuld? Waarschijnlijk dat laatste...

Waar je eigenlijk last van hebt, is weinig zelfvertrouwen. Je zit niet lekker in je vel, en onbewust uit je dat door middel van non-verbale taal. Je laat de schouders net wat meer hangen, zoekt minder contact met collega’s en praat wat zachter. Het zit ‘m in de kleine dingetjes.
 
Better than all the rest
Normaal heb je daar niet zo’n last van. Over het algemeen vind je van jezelf dat je bovengemiddeld presteert: You are the best! Uit onderzoek blijkt namelijk dat de meeste van ons de neiging hebben zichzelf te overschatten. Bij professoren blijkt zelfs dat 94% vindt dat ze bovengemiddeld werk afleveren.

Een erg handige eigenschap. Door over-zelfverzekerd te zijn, kom je namelijk hoger op de sociale ladder. De kans op een goede baan is groter, mensen luisteren meer naar je en waarderen je mening. Dit alles geldt zelfs wanneer je eigenlijk helemaal niet zo goed bent. Puur jouw eigen zelfvertrouwen brengt je een treetje hoger.

En mocht je bang zijn arrogant over te komen: uit onderzoek blijkt dat dit meestal niet het geval is. Anderen beoordelen je als meer competent en vinden jouw houding in overeenstemming met je kunnen, zelfs als dat in werkelijkheid niet zo is. 

Hoe moet je je gedragen?
Anderson, Brion, Moore en Kennedy onderzochten specifiek hoe zelfverzekerde mensen zich gedragen. Subtiliteit bleek het toverwoord. Men zei niet hoe geweldig ze waren, maar men uitte het door meer te praten, meer informatie te geven, met een rustige goed verstaanbare stem te praten en relaxt met andere samen te werken. Dit soort mensen werden al snel door anderen als beter beoordeeld, terwijl de beste mensen door weinig zelfvertrouwen soms wegvielen.

Dan is het ineens ook erg duidelijk waarom een @&!*%$#! dag, ook zo blijft. Weg is je zelfverzekerde houding, je relaxte manier van samenwerken. In plaats daarvan trek je jezelf meer terug en praat je zachter. Met als gevolg dat anderen gaan geloven wat jij tentoonstelt: je zult inderdaad wel niks te melden hebben...

Tip!
Een tip voor de toekomst: mocht je ooit met het verkeerde been uit bed stappen, lees dan een top vacature en probeer je voor te stellen dat jij bent uitgekozen om deze vacature te vervullen. Onze honger naar status wordt dan namelijk geactiveerd. Met als gevolg dat we onszelf beter vinden dan anderen en onszelf daadwerkelijk hoger inschatten op intelligentie en niveau van samenwerking.

dinsdag 10 juli 2012

Prijsvragen als overtuiging: Other[w]eyes is...

Een paar jaar geleden deed ik mee aan een actie van Mars waarbij je een slagzin moest afmaken. Je kon mooie prijzen winnen en Mars zou de winnende slagzin gaan gebruiken. Aangezien het bedenken van een slagzin een kleine moeite was, had ik bedacht dat het een goede deal was.

The Catch?
Een paar weken later hoorde ik echter in een college wat het daadwerkelijke doel van Mars was. Wat bleek? Doordat je een paar minuten besteed aan het bedenken van een goede zin die helder uitlegt waarom Mars een top product is, treedt het principe van commitment in werking. Doordat ik tijd investeer, moeite doe en schriftelijk uitleg hoe goed Mars is, is de kans daarna groter dat ik ook daadwerkelijk een Mars koop of in ieder geval positieve associaties heb bij een Mars.

Slim bedacht van die marketing mensen...

Zelf overtuiging
Waar ze eigenlijk gebruik van maakten, is de kracht die wij hebben onszelf te overtuigen. Maar hoe goed werkt dat eigenlijk? Uit onderzoek van Janis en King (1954) blijkt dat het best goed werkt. Deelnemers waren meer overtuigd van de argumenten van een presentatie wanneer ze het zelf presenteerden dan wanneer ze er passief naar luisterden. Wanneer we zelf dus de argumenten geven, raken we meer overtuigd dan wanneer we de argumenten aangereikt krijgen door iemand anders.

Dit geldt zelfs voor ons zelfvertrouwen. Wanneer we de opdracht krijgen om te doen alsof we zelfverzekerd zijn, voelen we ons op een gegeven moment ook zelfverzekerder. Geweldig toch, dat ons brein zo krachtig is! Nu nog leren hoe we ons wapenen tegen misbruik van ons brein.

In de tussentijd daag ik jullie uit de volgende slagzin af te maken: “Other[w]eyes is...” ;)