Goed weekend dankzij de dag des oordeels

Heb je ook zo’n goed weekend gehad? We mogen de Amerikaanse predikant Harold Camping wel dankbaar zijn. Dankzij het verkondigen van de dag des oordeels werden we weer even gewezen op het mogelijke einde der tijden. Dit heeft ons allen waarschijnlijk een heel sociaal weekend bezorgd…

Wat zou jij doen als dit je laatste dag op aarde was?

Afgelopen vrijdag las ik dat zaterdag 21 mei 2011 wel eens de laatste dag van ons bestaan kon zijn. De Amerikaanse predikant Camping en zijn volgers van Family radio waren er heilig van overtuigd dat om 18.00, lokale tijd, de wereld zou vergaan. Alleen ‘true believers’ zouden door God opgenomen worden in de hemel en de aarde zou veranderen in een hel, ongelovigen zouden belanden in een niet te beschrijven doemscenario. In de verschillende media werd veel aandacht besteed aan de profetie van de predikant die in 1994 eenzelfde voorspelling deed. Toch deed het iets met mensen, lacherig werd er nog wat extra drank ingeslagen voor een feestje en waarom het huis poetsen als het morgen toch voorbij is, zeiden we tegen elkaar…

Het concept tijd     

De tijd tikt voorbij, maar daar zijn we ons in het dagelijks leven (gelukkig) niet zo bewust van. Pas bij een bijzondere gebeurtenis, bijvoorbeeld een verjaardag, realiseren we ons dat er ‘alweer een jaar voorbij is’. Wat doet dat eigenlijk met ons als we ons wel bewust zijn van ‘de tijd’? Amerikaanse onderzoekers bekeken wat het effect is van de activatie van het concept tijd in ons brein. Dit deden ze heel subtiel door proefpersonen zinnen te laten ontleden die te maken hadden met tijd, bijvoorbeeld “klok”, “uur” of “dag”. Vervolgens werd de proefpersonen gevraagd hoe ze van plan waren de komende 24 uur te besteden. Proefpersonen waarbij het concept tijd geactiveerd was bleken significant meer sociale activiteiten te gaan ondernemen. Onbewust onder het mom van ‘nu het nog kan’?

Nu het nog kan…

Ditzelfde principe onderzochten ze ook in de praktijk. Bij de ingang van een kantine lieten de onderzoekers studenten een vragenlijst invullen met daarin een puzzel. Met deze puzzel werd het concept tijd geactiveerd. De deelnemers dachten dat het onderzoek er na de vragenlijst op zat, maar zoals zo vaak was het pas net begonnen. Handlangers van de onderzoeker observeerden de kantinebezoekers; wat gingen ze doen? De handlangers scoorden hun interactie met anderen, zowel live als met hun telefoon. Ook als ze een laptop opensloegen, checkten de handlangers de activiteit: gebruikten ze sociale media of waren ze ijverig aan het werk? Bij het verlaten van de kantine werd de studenten gevraagd nog enkele vragen te beantwoorden. Deze vragen brachten in kaart hoe gelukkig ze waren. Studenten die eerst een puzzel hadden gemaakt met het concept tijd bleken vaker sociale activiteiten te ondernemen en bovendien gelukkiger te zijn!

Het sociale weekend

En daarom mogen we Camping dus dankbaar zijn. Dankzij zijn aankondiging van het einde van de wereld, waren we ons dit weekend bewust van het concept tijd en hebben we vooral veel sociale en gezellige activiteiten ondernomen. Dat was vast niet zijn bedoeling...

P.S. Een leuk extra weetje uit dit onderzoek is dat ze hetzelfde deden met het concept ‘geld’. Proefpersonen die zinnen hadden ontleed met woorden als “rijkdom” en “munt”, hadden hele andere activiteiten op de planning staan. Zij gingen juist niet socialer doen, maar vaker werken! Bovendien bleken zij ongelukkiger te zijn dan de groep waarbij het concept tijd geactiveerd was. Geld maakt dus toch niet gelukkig...?

Other[w]eyes in NRC Handelsblad!

Best stoer! Afgelopen weekend (14-15 mei 2011) stonden wij met een interview in het NRC Handelsblad. Het artikel had als onderwerp: hybride ondernemers. Een chique naam voor ondernemers, die naast de eigen onderneming ook een deeltijdbaan hebben. Net als wij: naast Other[w]eyes werken wij 27 uur per week als onderzoeker bij de Belastingdienst. Een ideale combinatie! 

Het belang van een goede website?

Internet heeft mijn leven een stuk efficiënter gemaakt. Zocht ik eerst in verschillende steden als een idioot naar dat ene perfecte truitje, nu bestel ik het lui vanachter mijn computer. Geen zaterdagen opofferen om te gaan shoppen en nooit meer ellenlange wachtrijen bij pashokjes. Om van koopzondagen nog maar te zwijgen. Halleluja!

Speurwerk
En niet alleen bij het shoppen gebruik ik internet, ook voor het kopen van bijvoorbeeld een IPad. Welk model wil ik, wat zijn de voor- en nadelen en welk abonnement past het best? Als een ware neuroot heb ik alles al uitgezocht. Wanneer ik dan eindelijk in de winkel ben, hoeft de verkoper de IPad alleen maar aan te reiken en voor me af te rekenen.

Beïnvloeding
En aangezien ik niet de enige ben die het zo aanpakt, is het voor winkels steeds moeilijker om het koopproces te beïnvloeden. Kon ik bij mediamarkt eerst ingepakt worden door de mooie verhalen van verkoopmedewerkers, nu troef ik ze af met al mijn kennis vergaart via het internet. Eigenlijk heb ik de keus al gemaakt voordat ik ook maar een voet in de winkel zet.

Koopbeslissing
Voor een winkel betekent dit dat ze andere manieren moeten bedenken om de koopbeslissing nog te beïnvloeden. De website speelt daarbij een belangrijke rol. Sommige bedrijven hebben dit heel goed begrepen en zetten het principe van sociale bewijskracht volop in. Zo kom ik regelmatig winacties tegen waaraan ik deel kan nemen door op de like-button van facebook te klikken. Easy does it. Maar tegelijkertijd zien al mijn contacten wel dat ik dat ene bedrijf positief beoordeel. Heel slim, vooral omdat wij ons gedrag met name afstemmen op vrienden en bekenden. Er is zelfs een social media site in het leven geroepen waar je met anderen kunt delen welke kledingstukken je leuk vindt (Ja echt: www.fashiolista.com).

Online adviesproduct
Naast sociale bewijskracht zijn er nog veel meer technieken die websites kunnen toepassen. Momenteel zijn we bezig met de ontwikkeling van een adviesproduct voor online gedragsbeïnvloeding. We houden jullie op de hoogte!

The day after: glory van Twente, failure van Ajax

Gisteren was de bekerfinale FC Twente-Ajax, wat een spanning! In mijn omgeving heerst een fanatieke voetbalsfeer met fans van verschillende clubs in de Eredivisie: van Vitesse tot Feyenoord en van de Graafschap tot Ajax. Maar gisteren waren er nog maar twee kampen: FC Twente of Ajax. In de verlenging won FC Twente met 3-2. Het was bloedstollend spannend. Hoe zou het met de winnaars en verliezers gaan the day after?

Identiteit

Hebben de resultaten van onze club invloed op hoe we ons voelen? Jazeker. Onze identiteit wordt voor een belangrijk deel bepaald door onze omgeving. Mensen vertellen bijvoorbeeld graag dat ze vroeger nog bij een bekende Nederlander in de klas zaten of dat deze dezelfde geboorteplaats heeft. Apart eigenlijk, alsof dat ook maar iets zegt over jouw eigen kwaliteiten… Toch liften we graag mee op succes van anderen. Dit fenomeen noemen we: BIRGing, Basking in Reflected Glory. Uit onderzoek bleek dat Amerikaanse studenten vaker hun universiteitskleding droegen, wanneer het universiteitsteam succesvol was. Dus ook bij de winnende club wil iedereen horen, de ‘glory’ straalt dan ook een beetje af op jou. Ajax heeft de meeste kampioenschappen behaald in de eredivisie, maar liefst 29, met daaronder als eerstvolgende PSV met 21 kampioenschappen. BIRGing klinkt dus ook als een plausibele verklaring voor het feit dat Ajax de meeste supporters heeft van Nederland. Ruim 4 miljoen mensen die graag genieten van de glans van de winnaar.

Maar wat als jouw club verliest?

Met een verliezer associëren we ons juist niet graag en nemen daar zo snel mogelijk afstand van. Dit heet CORFing, Cutting Of Reflected Failure. Heel herkenbaar: een supporter heeft het bij winst over ‘wij’ hebben gewonnen, maar  bij verlies hebben ‘zij’ verloren. Vandaag moeten die 4.3 miljoen ajacieden waarschijnlijk een flinke dosis zout in de wonden incasseren. Juist omdat zij altijd wonnen en daardoor misschien wat arrogant zijn geworden, zijn zij vandaag de loser van de dag. Hoewel…

Vanmorgen op Twitter:

“Respect. Mn collega heeft gewoon zn #Ajax polo aan op het werk, maar vrolijk is hij niet.”

Verbonden aan je club

De mate van commitment speelt hierbij een belangrijke rol. Als iemand echt diep verbonden is aan een club, zoals die collega in de tweet, dan zal hij niet zo snel zijn team afstoten. Hierdoor loopt diegene wel een deukje op in zijn zelfvertrouwen (‘vrolijk is hij niet’). Maar gelukkig hebben we ook een mechanisme ontwikkeld om de schade aan het zelfvertrouwen te beperken; de fundamentele attributiefout. De oorzaak van het verlies wijten de verliezers buiten ‘hun cluppie’: het was die dubieuze penalty! Of door het belang van de winst te bagatelliseren: “De beker is vooral leuk voor de statistieken”, aldus club icoon Johan Cruijf.